 |
| hurdahaş 74 |
Tarih: Çok önemli değil ( küçüğüm daha ) Sünnetlik pelerinimle, kapının önündeki (hurdahaş) 74 model ford'un direksiyonundayım, nasıl gazlıyorum, nasıl gazlıyorum belli değil, ufaklığın kesilmesinede ya 1 saat var yada maksimum 2'dir.Alamanyadanda amcam gelmiş, beyaz çikolatalar falan (oraya girmicem merak etme) benim Ford'un hemen yanına çekmiş Opel kadet'i. Bir kapışıyoruz, bir o geçiyo öne ,bir ben derken ben buna baya baya farkı koydum yol alıyorum.Altımda beyaz pantolon, beyaz ayakkabı üstümde ise beyaz gömlek ve meşur kırmızı pelerinim.Şapka yok, araba kullanırken şapka takmayı sevmiyorum o dönemler, konsatrasyonumu bozuyo diye çıkartıp, yan taraftaki olmayan koltuğun yerine koymuşum. Kaç saattir yol alıyorum unutmuş olmalıyımki, uzun zamandır beni arıyan annem küt diye beliri verdi önümde. Frene bi koyarsın ciiijjjffp diye tam önünde durdum validenin. O nasıl bir bakıştır, içeri doğru sıçmak neymiş ilk orda öğrenmiştim. Validenin bakışları korkuttuğu için oradan uzaklaşmak istedim, istop etmiş arabamı çalıştırmaya çalıştım, basıyorum marşa almıyo, basıyorum almıyooo derken, valide olmayan kapımın yanında beliri verdi ve gördükleri karşısında benide hayretler içerisinde bıraktı. Bide ne görsün o süt beyaz sünnet çocuğundan eser yok. Beyaz ayakkabılar debriyaj, fren, gaz, debriyaj, fren, gaz derken olmuşmu füme. Pantolon'un aldığı rengi tarif etmek neredeyse imkansız. Sadete gelelim roman olmasın; Valide kolumdan tuttuğu gibi götürdü süslü odama ve sordu; sen bunları hak ediyomusun sence? bense: peki pipimin kesilmesini hakediyormuyum anne ?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder